برای نمایش متن کامل فایل روی عنوان کلیک کنید.
«پرواز بر فراز ملکوت اعلی (837)» 12-11-1404
چون رعیت بر فنا شد از لهیب
چارهاش گم گشته و آمد قضیب
- لهیب؛ آتش است. قضیب؛ چوب است. چوب شریعت که معاویة ابن ابی سفیان گفت: «تا به سر مردم نزنی آدم نمیشوند»!
ای خدای پر عذابِ نالطیف
- «اَلَا یَعْلمُ مَن خَلَقَ وَ هُو اللَّطِیف ﴿۱۴ ملک﴾»، ای دروغگو، ای دین کذاب! این که ملت ایران را له میکند خدای لطیف است یا خدای معذب است؟
ای خدای پر عذابِ نالطیف
تا کجا آمد فشارت بر ضعیف
- حد و حصری ندارد، از سرنوشتی که این خدا ردیف کرده تا فیها خالدون مردم سوخته.
- در ادبیات دینی میگوید: اگر زور داشتی به ضعیف فشار نیاور، زکات قدرتت مراقبت از بینوایان است.
شکوهها دارد چنین عبد ذلیل
از خدایی کردن ربِّ علیل
- میگوید گناه کردی باید حد بخوری، به جهنم میروی. به نص اسناد دین، خودش فرمانده گناه است. مردم ناکرده گناه هستند!
از کرب و بلا صوت حسین است به عالَم
از خشم خدای وطنی لرزه به آدم
- قد و قواره خدا که نیستیم، مردم میگویند اگر راست میگویی، جبرائیلت را بفرست مثل ما زندگی کند، ببین میتواند! بیماری که خرج درمان ندارد، جوانی که خرج تحصیل ندارد، نانآوری که کار ندارد، اجارهنشینی که پول ندارد، درگیریهای خانوادگی. در عریضهاش مینویسد من مجبور هستم، دزدی میکنم. آن یکی میگوید من مجبور هستم مواد مخدر جابجا کنم. چه کسی او را مجبور کرده است؟ خدا. از دو جهت، یکی: «اِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ ﴿۵۳ یوسف﴾» و یکی هم اینکه «یا اَیُّها النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرا ﴿۱۵ فاطر﴾».
شعبه شده مملکت ز کربلای حسین
ناله این هموطن ز این خدای حسین
- هم ابی عبدالله معلول ظلم خدا بود و هم ملت ایران!
نگر ایران که قبرستان شد از دین
به مذهب آمده تخریب و هر کین
از شرّ چنین دینی، بر کی تو پناه آری
- میگوید هر کس اذیتت کرد به من شکایت بکن. تو اذیت میکنی، به چه کسی شکایت کنیم؟
از شرّ چنین دینی، بر کی تو پناه آری
از هر در و دیواری آهنگ بلا بینی
ای سوخته در آتش ادیان و مذاهب
وقت است که نابود شود هرچه مناصب
لعن و نفرین نکنی بر همه اللهپرست، پس چه کنی؟
- خدا که دیده نیست یقهاش را بگیریم، پیغمبر هم دم دست نیست، باید به دینمداران و شریعتمداران نفرین کنی، که تا آنها هستند این ملت بیچاره ضربهخور، ضربهپذیر زیر سُم اسبهای فقر و نداری و بیماری له میشود.
لعن و نفرین نکنی بر همه اللهپرست، پس چه کنی؟
همه آزار و اذیت شده بر ما ز چنین ربّ خبیثش چه کنی
آزمون است به ایران ز چنین مذهب و دین
که همه پرده گشایی شده از این همه کین
- این چه دشمنی است که دین با ملت ایران دارد؟ صدای مردم این است، میگویند: آی عربها هزار و چهارصد سال قبل برای ناموس ایرانی و پول ایرانی به این کشور حمله کردید، تاریخ این را میگوید!
بیچاره نگر هموطنت غرق عذاب است
از جور مقادیر خدا خانه قبور است
- خانهها قبر است، نان ندارد بخورد، آب ندارد بخورد، اجارهخانه ندارد بدهد، نسخهپیچی ندارد بدهد. تازه اهل قبور شرف دارند بر زندگان، میدانی چرا؟ چون آنها درد نمیکشند، تمام شد، درد و رنج مال زندگان است.
عمریست کلاهیست که بر این سر ملت به فرود است
از نام شریعت و مناسک، همه سرخورده از این فتَن است