برای نمایش متن کامل فایل روی عنوان کلیک کنید.
«پرواز بر فراز ملکوت اعلی (856)» 11-12-1404
سوختم و با فِتنت ساختم
➖با سوءالعذاب سالهای مدیدی است که این مردم بی پناه و بی گناه را میزنی.
دوختم این لب به دهان، سِر تو آموختم
کوفتم این سر به درِ بسته و خون ریختم
شل شده این پا و به بیراهه رسیدم
کفشها پاره و جوراب، درید از همه آزار
لرزه بر تن شده و ظلمت اشرار
➖این سروده همه ماست:
خواب و خوراک هموطن، خون شده
دلزده از حیاتِ و منگ فجایع شده
خدای ایران که فراری شده
ملت مظلوم نگر له شده
مِیهن ما خراب از دین شده
مملکتم کویر سوزان شده
جدا شد یکی کشور از این خدا
که نامش شد ایران و قعرِ عزا
به فقر و مرض آمده ملتش
به درگیری زوج و نامد به او علتش
⚡خدای زمین داده این کشورم
به باد حراج و به یغما همه ثروتم
⚡برخیز مسلمان که دیانت به تجدد آمد
آن منجی موعود سوار است به اسبش که خلاصی آمد
آید به کتابی که نشیند سر قرآن
آتش بزند مصحف و کوبد سر فرقان
فاتحه خوان به قبر این مذهبت
فنا شده قدمت این مکتبت
خدای ایران ز وطن گمشده
مرگ مذاهب همه اعیان شده