برای نمایش متن کامل فایل روی عنوان کلیک کنید.
«پرواز بر فراز ملکوت اعلی (829)» 29-10-1404
تو را مذهب آمد که آقا شوی
نیامد که این گونه مضطر شوی
به ما دین بیامد که رونق دهد
به این عمر ملت، صفایی دهد
ولکن خدایت نگر قاتل است
چه بی باک و جبار و مردمکش است
به اسلام آمد چکش بر سرت
به انفاس زوری و مکرش برت
بعثت چو بشد مسلخ مردم
عاید شده بر جمع ضعیفان همه کژدم
مبعث که شده وبال گردن
عرضه نکند به جز خیالات و همه ظن
انبیاء و هم رسولان را نگر
بانیان شر شده اندر قدر
از نوک پیکان خدا خون چکد امروز
ساز و دهل میزند قتل به هر روز
یک دَم بشرت راحت و آسوده نکردی
از شرّ فساد فتنی فَک تو نکردی
چه بد زمانیست که ما آمدیم
خیر فنا گشته و ما مردهایم
بیا گذر کن تو ز این مذهبت
تا که شوی سعد به این ساعتت
خستگان ظلم مذهب را دوایی خواهد آمد
- فرج!
غم مخور ای منتظر داروی نصرت خواهد آمد