برای نمایش متن کامل فایل روی عنوان کلیک کنید.
پرسش: چه فرقی بین «هو» و «اله حق» هست؟
معلم كبير: «هو» ضمیر اشاره است، کجا نان میپزند؟ آنجا.
کجا داروخانه است؟ آنجا.
«هو» یعنی آنجا.
بعد الان یک عده از منتظرین مخلص از غیبت آمده اند بیرون ولی هنوز به فرج خصوصی نرسیده اند، اینها همان چهارصد نفر هستند.
آنها دیگر «هو» نمیگویند، چون آغاز پیدایش واقعیت در درونشان است.
الان بعد از این مرحله مثلث میآید، بی پرده همه چیز را میبینند.
دیگر نیازی به معلم ندارند.
همه چیز به آنها انتقال پیدا میکند.
پرسش: امروز هم اشاره کردید که «هو» زمانش به پایان رسیده.
یعنی انتظار به پایان رسیده؟
معلم كبير: یعنی شناسایی رب الارباب برای منتظر مخلص محقق رسیده به یک مرحله ای که دیگر جدا میشود از آن نوع معرفتی که قبلا داشته است.
معرفت قبلا چه بوده؟ اصل کجاست «او» فرع کجاست «او».
«او» آدرس نمیشود، آدرس این است که بگوییم او چه کسی است.
البته شناخت که نمیشود، غیر ممکن است.
خدای زمین که نیست که آدم بشناسد، ولی از این سردرگمی بیرون میآید.
و این به وسیله همین شعاع مثلث، که دیگر الان سردرگم است، تا الان هرچه آمده پشت قیچی میشود،
از الان به بعد یک مرحله جدید است که در قالب؛ «ثروت، سلامت، امنیت» در آن وارد میشود.
و کم کم به «یات به خلق جدید» مبدل میشود.
البته هضم آن خیلی سخت هست، ولی جلوتر برویم آسان میشود.
پرسش: مرحلهی جدیدی هم هست، حالا قبلا میگفتند مباحث «هو» نباید در غیبت انجام شود.
معلم كبير: آره.
پرسش: الان وارد مرحله ای شدیم که فکر میکردیم «هو» آخرش است.الان میبینیم که «اله الحق»…
معلم كبير: نه دیگر «هو» اشاره بوده، تابلو بوده کنار اتوبان عمر، حیات.
میگوید؛ اینجا از این خیابان برو به آن میرسی.
حالا ما از این خیابان رفتهایم، در یک مرحله ای رفتیم که پرده ها کنار میرود.
حالا کم کم بازش میکنیم.