برای نمایش متن کامل فایل روی عنوان کلیک کنید.
«پرواز بر فراز ملکوت اعلی(827)» 24-10-1404
عاقبت دین نگر حُقه و مکر است
قول بداده به ما، عکس به جود است
ما غمزدگانیم ز این دار بلایا
- پیغمبر گفت «اَلدُّنْيَا سِجْنُ اَلْمُؤْمِنِ» دنیا زندان مومن است. الان دیگر مومن و کافر نمیشناسد.
ما غمزدگانیم ز این دار بلایا
از حال برفتیم و به دامیم سراپا
از خون جوانان وطن دین شده خوشحال
اندوه خلایق، شده بر مذهب ما فال
این خدای مردمکش با من به جدال آمد
با آن همه تعریفش چون دیو پدید آمد
- دیگر کسی حق ندارد بگوید خدا رحیم است، رحمان است، جواد است، کریم است، رفیق است. خدا امتحانش را در این تاریخ مملکت پس داده است، به زور خلق کرده، به زور نان مردم را بریده، به زور به این مردم بیچاره غضب کرده است.
- الان پرده کنار رفته، از دین رحمت چه مانده؟ سدهای خشک مانده، سفرههای جمع شده مانده، طلاق مانده، درگیریهای خانوادگی مانده، اعتیاد مانده، امراض زیاد مانده.
از مذهب و این دینم، جز زجر نمیآید
در فکر همه مردم، جز غول نمیآید
فکرت رها کن بینوا
از مُهر و تسبیحت جدا
تا منزلت باشد دعا
خشم خدای نینوا
شدت شده چون لعن او
پاینده گشته زهر او
باید شوی چون چین سوا
از دین و از مذهب خلا
- چین خدا را کنار گذاشت، الان در اقتصاد، تسلیحات و در همه چیز ابرقدرت است، مردم هم راضی هستند.
- این نالهٔ مستضعفِ مضطرِ مضطربِ مغرمِ محروم است، منتظرِ مسجونِ مقتولِ مغضوب:
بنگر که اللهات چسان
آورده بر فرقت کمان
هی میزند بر جان تو
کوبیده آن اندام تو
- پیغمبر این مردم، رحمت است؛ «وَ مَا اَرْسَلْنَاكَ اِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ {١٠٧ انبیاء}». امت این پیغمبر، مرحومه است. در آغاز همه سورهها نشان از رحمت الهی است، اما ولایتش را نگاه کن ببین چه به سر این مردم بیچاره آورده است.
دیگر نگو رحم است و او
لطف و کرم آید ز او
- لطف و کرم کجا رفته؟ ای متدین، متشرع، بیا از خدای خودت دفاع کن که اینقدر مردم را اذیت میکند.