عریضههای بسیاری از صاحبان ثروت هست، بلایی میافتد در منزلشان پاگیر یکی از اهل خانه میشود، تمام مزه یک زندگی ایده آل از وجودشان میرود، موشک سوءالقضا در مرکز کاخ حُسنالقضا.
این عریضهٔ تمام ملت ایران است که مثل گوشت روی منقل دارند کباب میشوند، یک درصدی از این مردم فامیل خدا هستند که خوب میخورند، خوب زندگی میکنند، ولی عمر آنها هم دارد به آخر میرسد!
پیغمبر میگوید: «فقر که بیاید دین میرود، وجدان میرود، عقل میرود، شرف میرود، آقایی میرود، عزت میرود». امروز خدای الکی با چنین قدرتی بر وطن و اهلش فرمانروایی میکند.
رنجور یعنی چه؟ روانپریش، روانی، احساس جریحهدار، اعصاب خراب.
دیوانه کنی با همه ابزار چنین خاک درت را
مردم را در اثر فشار زیاد و بالا و غیر قابل تحمل دیوانه کردی. ببین در این مملکت مصرف قرص خواب و اعصاب چه میکند. تازه پول ندارد بگیرد اگر دارد گیرش نمیآید، اگر هم گیرش بیاید اثر ندارد! همه اینها فتنهٔ فتنهگر اعظم یعنی خدای ادیان و مذاهب است که خودش را رسما فتان، مکار، مغوی، معذب معرفی میکند.
گوشت و پوست و استخوان ما، احساس و اعصاب و افکار و اخلاق و اعمال ما از دین است، آفتابه لگن هفت دست اما شام و ناهار هیچی! این همه وعده داده «وَ اِذَا سَأَلَک عِبَادِی عَنِّی ﴿۱۸۶ بقره﴾» هر وقت به مردم فشار میآید میگویند خدا کجاست؟ خدا کو؟ بگو ما کنار تو هستیم. «فَاِنِّی قَرِیبٌ ﴿۱۸۶ بقره﴾» من بغل شما هستم، یعنی من فقیرتان میکنم، من اسیرتان میکنم، من مریضتان میکنم.
این منظور از «آهسته ورق بزن»، کتاب تقدیرات است. خدا برای تو چه کرده است؟ تو برای خدا چه کار کردی؟ تو از همه بریدی و گفتی «لا اله الا الله»، همه خداها را جواب کردی؛ خدای ثروت، خدای علم، خدای امنیت، خدای زیبایی. تعهداتش را یکی یکی میخوانیم.
دیگر صبری برای مردم نمانده. آن روزگار اول اهل بیت فرمودند: «طالَ الاِنْتِظارُ» طولانی شد انتظار. تازه هزار و خردهای سال پیش میگوید طولانی شد انتظار. الان ما چه بگوییم؟ «وَ شَمِتَ مِنَّا الْفُجّارُ» نامردان و نااهلان روزگار، ما را مسخره میکنند. «وَ صَعُبَ بِنَا الاِنْتِصارُ» دیگر قدرت پایداری در مکتب انتظار را نداریم. حضرات معصومین میگویند «اِلَی مَتَی» آخر تا کی طناب ذلت را باید تحمل کنیم؟ میگوید: «انّا نَشْکُو اِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنَا» پیغمبر نیست از دینش دفاع کند، بگوید اینهایی که به پای من بستید، همه دروغ است. «وَ غَیْبَةَ وَلِیِّنَا» ولیّ تو نیست از ما دفاع کند. یابن الحسن چه موقع میخواهی بیایی که حساب این دین و آن قرآن را برسی؟ «یَأْت بِدِينٍ جَدِیدٍ» دل همه آب شده. «وَ یَأْتِ بِکِتابٍ جَدیدٍ» ما را از این مزخرفات و خرافات نجات بدهی! «وَ کثْرَةَ عَدُوِّنَا» ببین چقدر دشمن داریم. «وَ قِلَّةَ عَدَدِنَا» چقدر منتظر واقعی مخلص کم است.